| ادب و هنر شماره67: مهدي الهی قمشه ای «مشاهیر ادب و هنر» |
|
|
| چهارشنبه، 2 آذر ماه ، 1390 |
شیخ محیالدین مهدی الهی قمشهای، حکیم، عارف و شاعر معاصر در سال 1319ق در شهر قمشه از توابع اصفهان متولد شد و از آنجا كه در شعر به الهی تخلّص میكرد، ملقب به الهی قمشهای شد.
استاد الهی قمشهای در سن پنج سالگی به مكتب رفت و تا هفت سالگی مقدمات را فرا گرفت. ایشان در عین تحصیل دانش به كسب نیز اشتغال داشت. در چهارده سالگی پدر و مادر را از دست داد و از آن پس به اصفهان و از آنجا به خراسان هجرت نمود و به تکمیل علوم فلسفه و حكمت همت گمارد. استاد قمشهای در مدرسه سپهسالار مؤانستی قریب با شهید مدرس پیدا نمود و ایشان وی را در تهران نگه داشت.
اشعار مرحوم الهی كه از سنین ۱۵ سالگی تا آخر عمر سروده شده، در «دیوان حكیم الهی» گرد آمده است. از آثار دیگر ایشان نیز میتوان به ترجمه قرآن، مفاتیح الجنان و صحیفه سجادیه اشاره کرد؛ همچنین آثار دیگری از جمله: “رسالهای در سیر و سلوک” و “رساله ای در مراتب عشق”، به صورت منثور از ایشان به یادگار مانده است.
ايشان در طول عمر پر بركتشان شاگردان بسياري تربيت كردند كه از ميان آنها ميتوان به حضرات آيات: عبدالله جوادى آملى و حسن حسنزاده آملى اشاره كرد. سرانجام آیت الله الهی قمشهای در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۵۲ش به دیار باقی شتافتند و در قم در جوار حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شدند.
کلمات کليدي : شیخ محیالدین مهدی الهی قمشهای مشاهیر ادب و هنر |
